사랑헤 동방신기

สวัสดีครับผม

หาย(หัว)ไปจากบ้านหลังนี้นานพอสมควรเลย

แหะๆ+ (หัวเราะแห้ง)

คือว่ายังไงดีล่ะ

แอบตกใจมากเลยครับที่ยังมีคนเข้ามาในบ้านนี้อยู่

เราไม่แน่ใจว่าที่เข้ามาเนี่ย คลิกผิดรึว่าจงใจเนอะ

ถ้าคิดเข้าข้างตัวเองว่าที่มีคนเข้ามาเพราะจงใจเนี่ย จะผิดไหม

ตัวเลขมันเยอะจนน่าตกใจอ่ะ

บ้านร้างๆ แต่ช่วงที่หายไปมีคนคลิกเข้ามาเกือบหมื่น

ขอสารภาพว่าตลอดช่วงที่หายไปเราไม่ได้แต่งฟิคเลย

เหมือนกับทุกอย่างมันประดังเข้ามาพร้อมๆ กัน

เครียดก็เครียด

ทุกครั้งที่เราเปิดเข้ามาในบ้านหลังนี้แล้วเห็นยอดคนเข้า เห็นยอดคอมเม้นต์

บอกตามตรงว่ามันแอบดีใจลึกๆ

หลายครั้งที่คิดว่าจะเขียนฟิคต่อ

หลายครั้งที่เปิดคลิปดูแล้วนั่งจิ้นตาม

หลายครั้งที่จรดดินสอลงไป แต่ไม่สามารถเขียนอะไรที่คิดลงไปเป็นตัวอักษรได้

เราก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร

บางครั้งมันก็รู้สึกหงุดหงิดที่ทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ

ถ้าหากว่ามีใครสักคนที่เข้ามาและติดตามฟิคที่เราเขียนอยู่(จะมีไหมเนี่ย)

เราอยากบอกว่าขอบคุณที่คุณเสียสละเวลามาอ่านฟิคเรา

ขอบคุณที่ช่วยแสดงความคิดเห็น

เพราะมันเปรียบเสมือนแรงผลักดันอันหนึ่งที่ทำให้เราเขียนฟิคต่อ

จนถึงตอนนี้เรายังคิดว่าการแต่งฟิคนั้นสนุก

ความสุขในการใช้ตัวหนังสือสื่อความคิดของเรานั้นมันเป็นอะไรที่เราคิดว่าดีจริงๆ

แต่เราไม่สามารถให้คำตอบกับตัวเองได้ ว่าทำไมเราถึงแต่งฟิคไม่ได้ตลอดช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา

หากยังมีใครที่ต้องการอ่านฟิคที่เราแต่งอยู่ บอกให้เรารู้ก็ได้นะ

ความจริงมันยังมีฟิคสั้นอีกประมาณ 2-3 เรื่องที่เราไม่ได้เอามาลง

ถ้ามีใครอยากอ่านเราอาจจะเอามาลง

พิมพ์ไปพิมพ์มารู้สึกว่าเราพูดวนไปวนมาไม่รู้เรื่องรึเปล่าเนี่ย

555+

เอาจริงๆ เลยนะ

ตั้งแต่ชอบดงบังมา 4 ปี ไม่ค่อยมีเพื่อนที่ชอบดงบังด้วยกันเท่าไหร่เลย

เราเป็นพวกชอบเก็บตัวเงียบๆ (ล่ะมั๊ง)

ถ้ายังไงมาทำความรู้จักกันก็ได้นะครับ

อ่านเม้นต์เก่าๆ เห็นมีคนบอกว่าจะสมัครเป็นแฟนคลับด้วย

อ่านแล้วเขินอ่า

คือเราไม่ใช่คนที่แต่งฟิคเก่งอะไร เรียกว่าเป็นนมือสมัครเล่นก็ว่าได้

ถ้าหากพลัง(Y)เราฟื้นตัวเมื่อไหร่

จะมาต่อฟิคให้หนำใจสักที(หวังว่าวันนั้นจะมาถึงเร็ววัน)

พล่ามเยอะเกินไปแล้วใช่ไหม

สรุปง่ายๆ ว่า ถ้าเราแต่งฟิคได้เมื่อไหร่จะรีบกลับมาบ้านหลังนี้ทันทีเลยครับ

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์ในช่วงที่เราหาย(หัว)ไปนะครับ

ขอบคุณจริงๆ

^_______^